Bir planla umut ediyorum

Umudun iki hareketli parçası vardır

Umut genellikle bir ruh hali olarak ele alınır: işlerin yoluna girebileceğine dair parlak bir duygu. Snyder ve meslektaşları bunu daha kullanışlı bir şekilde iki bağlantılı parçadan oluşan bilişsel bir küme olarak tanımladılar. Ajans, hareket etmeye devam etmek için hedefe yönelik enerjidir. Yollar, hedefe doğru hayal edebileceğiniz rotalardır. İnsan bir şeyi çok isteyebilir ama yine de her yol kapalı gibi görünse de kendini umutsuz hissedebilir; bir diğeri pek çok rota görebilir ancak başlayacak enerjiye sahip değildir.

Bu model umudu basitleştirmeden pratik hale getiriyor. Umut verici bir soru “Sonucu nasıl garanti ederim?” değildir. "İlerlemek için yeterince önemli olan şey nedir ve ona yaklaşmanın iki yolu nedir?" Umut ve genel zihniyet sıfırlaması arasındaki fark için zihniyetinizi değiştirmeye ilişkin daha geniş araştırmaya bakın.

[1]

Hedeflerin bir şekle ihtiyacı var

Locke ve Latham'ın 35 yıllık hedef belirleme araştırmasını gözden geçirmesi, belirsiz arzuların yerine getirilmesinin neden zor olduğunu açıklıyor. Hedefler dikkati yönlendirebilir, çabayı harekete geçirebilir ve ısrarı teşvik edebilir, ancak etkileri geri bildirime, yeteneğe, bağlılığa ve görev bağlamına bağlıdır. Zorlu bir hedef, otomatik olarak iyi bir hedef değildir; ilerlemeyi gösterecek bir yola ve gerçekçi bir öğrenme şansına ihtiyacı var.

Sonucu, sonraki süreci ve sürecin işe yarayıp yaramadığını size söyleyecek kanıtları yazarak umuda bir şekil verin. "Daha iyi hisset" meşru bir yönlendirmedir ancak kötü bir günlük talimattır. "Üç gün öğle yemeğinden sonra on dakikalık bir yürüyüş yapın ve öğleden sonra değişip değişmediğini kaydedin" test edilebilir bir yoldur. Alışkanlık araştırması, rotanın tekrarlanması gerektiğinde yardımcı olur.

[2]

If–then rotayı görünür hale getirir

Gollwitzer'in uygulama niyetleri üzerine çalışması, istemek ve yapmak arasında yararlı bir köprü kuruyor. Uygulama niyeti, bir durumu bir yanıta bağlar: eğer işaret belirirse, o zaman seçilen eylemi gerçekleştireceğim. Plan mükemmel bir disiplin vaadi değildir. İstenilen yanıtın, o an geldiğinde alınmasını kolaylaştırmanın bir yoludur.

Sıradan dilde bir plan yazın: "Eğer saat akşam 7 ise ve zor e-postayı ertelemeye başlarsam, o zaman taslağı açıp ilk cümleyi yazacağım." Tahmin edilebilir bir engel için ikinci bir rota ekleyin: "Eğer bu gece gönderemezsem, yarın on dakikalık bir blok planlayacağım." Plan kesintiye uğramanın bir yolunu içerdiğinde umut daha da güçlenir.

[3]

Dört satırlı umut uygulaması

Önümüzdeki iki hafta içinde önemli olan bir hedef seçin. Yaz: ne istiyorum; neden önemli; test edebileceğim iki rota; ve on beş dakikadan az süren ilk eylem. Daha sonra bir eğer-o zaman planı ekleyin ve en muhtemel engeli planlayın. Rotaları farklı tutun: Her ikisi de aynı kullanılamayan kaynağı gerektiriyorsa, bunlar iki yol değil, iki dilektir.

Yalnızca başarıdan sonra değil, ilk denemeden sonra da gözden geçirin. Rota kanıt yarattı mı? Engel, eksik bir kaynağı mı yoksa gerçekçi olmayan bir zaman çizelgesini mi ortaya çıkardı? Rotayı ayarlamak umuttan vazgeçmek değildir; umudun yollarının bir parçası işini yapıyor. 'nin kendine şefkatli bir incelemesi, bu ayarlamayı daha dürüst hale getirebilir ve sessiz bir RiseHush işareti, incelemenin tekrarlanmasına yardımcı olabilir.

Umut ne vaat etmiyor

Umut teorisi hedeflere ulaşılacağının garantisi değildir ve hedef belirleme araştırması her hedefi akıllıca yapmaz. Bazı sonuçlar diğer insanlara, sağlığa, paraya, güvenliğe veya şansa bağlıdır. Ortam güvensiz olduğunda veya bir hedef size zarar veriyorsa, hedefi değiştirmek umut verici bir eylem olabilir.

Bu nedenle kalıcı pozitif zihniyet, ne kanıtsız iyimserlik, ne de sınırsız çabadır. Alternatifleri olan bir eylemliliktir: bir sonraki adımı atmak için yeterli enerji, başka bir rota bulmak için yeterli esneklik ve rota tek başına yürünemediğinde yardım istemek için yeterli dürüstlük.

[1][2][3]