Nastawienie na rozwój nie jest magicznym sformułowaniem

Przydatny pomysł, okrojony

Nastawienie na rozwój nie polega na przekonaniu, że każdy może stać się kimkolwiek, jeśli będzie tego wystarczająco mocno pragnął. Użyteczne twierdzenie jest węższe: umiejętności nie zawsze są stałe, a uczenie się może opierać się na praktyce, strategii, informacjach zwrotnych i wsparciu. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ zmienia optymizm w pytanie. Co tu można zmienić i jaka pomoc by to zmieniła?

Popularna wersja często sprowadza całą ideę do sloganu o wysiłku. Jednak wysiłek bez lepszej strategii może po prostu powtórzyć ten sam błąd. Bardziej uczciwe, pozytywne nastawienie traktuje niepowodzenie jako informację, a nie werdykt dotyczący tożsamości ani dowód, że wysiłek jest nieistotny. Jest to zachęta do sprawdzenia metody. Jest to ta sama cicha reorientacja, o której mowa w, w szerszych badaniach nad zmianą sposobu myślenia.

Co wykazały duże dowody

Najsilniejszym środkiem korygującym szum nastawiony na rozwój jest para metaanaliz. Sisk i współpracownicy dokonali przeglądu 273 badań, w których wzięło udział ponad 365 000 uczestników. Średni związek między nastawieniem na rozwój a osiągnięciami w nauce był słaby, a średni efekt interwencji w zakresie nastawienia był również niewielki. Rezultatem nie jest odrzucenie pomysłu; jest to ostrzeżenie przed traktowaniem wiary jako samodzielnego silnika.

Następnie w dużym ogólnokrajowym eksperymencie zadano bardziej przydatne pytanie: w czym może pomóc krótka interwencja? Badanie wykazało niewielką poprawę wyników w nauce, przy czym największą korzyść uzyskali uczniowie, którzy na początku badania osiągali gorsze wyniki. To wynik warunkowy, a nie uniwersalna obietnica. Przesłanie dotyczące sposobu myślenia wydaje się najbardziej przydatne, gdy spotyka się z realną okazją do nauki, możliwym do osiągnięcia kolejnym wyzwaniem i informacją zwrotną, która mówi osobie, czego ma spróbować dalej.

[1][2]

Środowisko uczy

Przekonania kształtują się pod wpływem tego, co dzieje się po ich wyrażeniu. Zasada „Możesz ulepszyć” ma inne znaczenie w klasie, miejscu pracy lub domu, w którym można uzyskać przydatne informacje zwrotne, niż w klasie, w której wychwala się jedynie wytrwałość. Środowisko praktyczne wymaga widocznej kolejnej próby: sprawdzonego przykładu, lepszego pytania, trenera, który potrafi zidentyfikować wąskie gardło lub czasu zabezpieczonego na kolejną przepustkę.

Właśnie dlatego nastawienie na rozwój należy obok nawyków i uwagi, a nie ponad nimi. Stabilne wskazówki i powtarzalne nawyki dają praktykę gdzie mieszkać; chroni uwagę daje mu wystarczająco dużo nieprzerwanego czasu na pracę. Wiara jest pozwoleniem na kontynuację. Projekt sprawia, że ​​kontynuacja jest przydatna.

Praktyka o krawędziach przypominających dowody

Gdy coś pójdzie nie tak, napisz trzy linijki: co się stało, co zakładała bieżąca metoda i co zmienisz przy następnej próbie. Zachowaj zmianę na tyle małą, aby można ją było przetestować. „Ucz się intensywniej” nie jest strategią, którą można przetestować; „odzyskaj materiał bez notatek przez dziesięć minut, a następnie popraw luki”.

Pod koniec tygodnia zachowaj strategię, która dostarczyła dowodów i wycofaj tę, która wywołała jedynie poczucie winy. Rytm ten chroni przydatną część pozytywnego myślenia – wiarę, że następny ruch może być inny – bez proszenia Cię o zaprzeczanie trudności tego ruchu. Krótkie przypomnienie RiseHush może posłużyć jako wskazówka do dokonania recenzji, ale dowody nadal pochodzą z samej próby.

Czego nastawienie na rozwój nie dowodzi

Badania nastawienia na rozwój nie dowodzą, że pozytywny język gwarantuje osiągnięcia, że ​​każda umiejętność jest równie zmienna lub że bariery strukturalne można pokonać samym nastawieniem. Nie powoduje to, że odpoczynek jest niepotrzebny i nigdy nie należy go używać do obwiniania kogoś za system, który wstrzymuje czas, instrukcje, bezpieczeństwo lub dostęp.

Możliwy do obrony wniosek jest skromny i użyteczny: kiedy umiejętność może się rozwinąć, ludzie odnoszą korzyść z dostrzegania możliwych ulepszeń i otrzymywania konkretnych dróg prowadzących do jej osiągnięcia. Połącz wiarę ze strategią, informacją zwrotną, zasobami i cierpliwością. Jest to pozytywne nastawienie, które jest wystarczająco mocne, aby przetrwać kontakt z trudnym problemem.

[1][2]