Yalnızlık ve ekranlar: yalnızlık, kıyamet ve daha sessiz bir akşamın bilimi

Üç farklı akşam, insanların karıştırdığı tek kelime

İnsanlar yalnız kalmaya ihtiyaç duyduklarını söylüyorlar, sonra bir saati sonsuz bir beslenmenin içinde geçiriyorlar ve neden kendilerini dinlenmiş veya bağlı hissetmediklerini merak ediyorlar. Araştırma literatürü sıradan dilin çöktüğü üç durumu birbirinden ayırıyor. Yalnızlık seçilebilen ve düzenlenebilen tek başına zamandır. Yalnızlık , kalabalık içinde meydana gelebilen ve yalnız olmakla aynı şey olmayan acı verici bir sosyal izolasyon algısıdır. Ekranla doyurulmuş yalnızlık üçüncü bir şeydir: sessiz bir odadaki bir beden ve gürültülü bir akıştaki bir zihin, genellikle uykudan hemen önce.

Bu ayrımlar kelime oyunu değil. Denemeniz gereken şeyleri değiştiriyorlar. Akşam sorunu yalnızlıksa, daha fazla yalnızlığın kesinlikle bir faydası olmayacaktır. Sorun aşırı uyarılma ve tamamlanmamış bilişsel döngüler ise, beslenme olmadan tek başına seçilmiş bir saat olabilir. Sorun uykuysa, kendinizi yalnız hissedip hissetmemeniz, ışık ve ışıklar kapalıyken telefon alışkanlıklarınız önemlidir.

Bu makale kanıtları bu sırayla ele almaktadır. Duygusal öz düzenleme olarak ilk yalnızlık. Sonra farklı bir mekanizma olarak yalnızlık. Daha sonra medyanın çoklu görevi ve çoklu akışlarda yaşamanın filtreleme maliyeti. Daha sonra akşam ışığı ve yatmadan önce telefon kullanımı. Daha sonra geniş ekran süresi analizlerinden elde edilen dikkatli nüans - bu nedenle argüman aşırı iddialı değil. Bu mekanizmalardan derlenen bir kapatma protokolüyle veRiseHush'in nereye uyduğunun dürüst bir açıklamasıyla sona eriyor: sonsuz kaydırmaya alternatif olarak sınırlı, doğrulanmış bir besleme, yalnızlığa çare değil.

Numaralandırılmış her iddianın sonunda alıntı yapılmıştır. Burada hiçbir şey "çime dokunmayı" bir çalışma olarak ele almıyor.

Düzenleyen yalnızlık — yalnız başına yalnız olmadığında

Kişilik ve Sosyal Psikoloji Bülteni 'te yayınlanan bir dizi deneyde Thuy-vy Nguyen, Richard Ryan ve Edward Deci yalnızlığı duygusal öz düzenlemeye yönelik bir yaklaşım olarak test etti. Tek başına zaman genellikle bir devre dışı bırakma etkisi yarattı: yüksek uyarılmanın olumlu ve olumsuz etkilerinin her ikisi de azaldı. Etki, insanlar başka biriyle birlikteyken değil, yalnızken ortaya çıktı. Okuyup okumadıklarına bağlı değildi. İnsanlar aktif olarak yalnızlığı seçtiklerinde daha fazla rahatladıklarını ve daha az stres yaşadıklarını bildirdiler.

Bu bulgu, akşamı yeniden çerçeveliyor. Seçilmiş yalnızlık bir ceza ya da üretkenliğe yönelik bir hack değildir. Bu bir vites küçültmedir: sinir sisteminin ses düğmesi aşağıya doğru döner. Bu aynı zamanda "telefonla yalnız kalmanın" neden dinlenme kadar sıklıkla başarısız olduğunu da açıklıyor. Eğer yayın yüksek düzeyde uyarılma içeren içerik (öfke, karşılaştırma, bitmemiş haberler) gelmeye devam ediyorsa, bedenen yalnızsınız ve zihniniz uyarılmış durumda. Nguyen'in ekibinin ölçtüğü yalnızlık etkisi, aslında yalnız olanın yalnız olduğunu varsayıyor.

Sherry Turkle'ın teknoloji, mahremiyet ve yalnızlık üzerine MIT çalışması en iyi kitaplardan ve kamuya açık makalelerden bilinir; hakemli kayıt, Devam Eden Yüksek Öğrenim İncelemesi 'te, bağlı bağlantının mahremiyeti ve yalnızlığı nasıl yeniden icat ettiğine dair 2011'deki kısa bir yansımayı içeriyor. Dikkatli davranın: Bu rastgele bir deneme değil, araştırmaya dayalı bir makaledir. Yararlı baskısı, kendi kendine yardım rafından çok laboratuvarla eşleşir: Cihaz olmadan yalnız kalmayı asla pratik etmezseniz, yalnızca nasıl yalnız olunacağını bilebilirsiniz - kapasiteyle ilgili bir iddia, teşhis değil.

“Yalnızlık sadece yalnız olmak değildir.”

Louise C. Hawkley ve John T. Cacioppo · Davranışsal Tıp Yıllıkları, 2010

[1][2]

Yalnızlık yalnızlık değildir

Louise Hawkley ve John Cacioppo'nun Annals of Behavioral Medicine 'deki incelemesi açık sözlü: yalnızlık, odadaki insanların sayımı değil, sosyal izolasyon algısıdır. Sosyal tehdide karşı uyanıklığı artırır, dikkati ve hafızayı doğrulayıcı yollarla değiştirir ve daha kötü uyku ve uzun vadeli sağlık riskleriyle bağlantılıdır. Bu önyargıları ele almadan yalnızca teması artıran müdahaleler çoğu zaman hayal kırıklığı yaratıyor.

Nguyen'in yanında okuyun, akşam tavsiyeleri net bir şekilde bölünüyor. Kendinizi yalnız hissediyorsanız ilk hareket, sizi tehdit odaklı derin düşüncelerle baş başa bırakan kahramanca bir dijital detoks değil, yeniden bağlantı kurmaktır (ya da yalnızlık döngüsü üzerinde bilişsel çalışmadır). Bir günlük girdilerden sonra kendinizi aşırı uyarılmış ve parçalanmış hissediyorsanız, beslenmeden seçilen yalnızlık, düzenleyici hareket olabilir.yalnızlığın bilimihakkındaki yardımcı makalemiz, ilk yolu daha derinlemesine yürüyor. Bu ikincide kalıyor: onarıcı tek başına zamanı, onu iptal eden akışlardan korumak.

Doomscrolling garip bir şekilde ikisinin arasında duruyor. Yalnızlığı simüle edilmiş sosyallik ile yatıştırma girişimi olabilir ve aynı zamanda uykuyu geciktiren bir uyarılma makinesi de olabilir. Her iki durumda da, gerçek bağlantının ya da gerçek yalnızlığın yerini tutmaz.

[3]

Filtreleyemeyen çok görevli zihin

Yatmadan önce pek çok kişi sadece telefonunu "kontrol etmez". Aynı anda birden fazla medyada yer alıyorlar: mesajlar, manşetler, videolar, e-posta kalıntıları. 2009 yılında Stanford'dan Eyal Ophir, Clifford Nass ve Anthony Wagner, bilişsel kontrol görevlerinde ağır ve hafif medyadaki çoklu görevleri karşılaştıran birPNASmakalesi yayınladı. Ağır çoklu görev yapanlar, alakasız çevresel uyaranlardan ve hafızadaki ilgisiz temsillerden kaynaklanan müdahalelere daha duyarlıydı ve şaşırtıcı bir şekilde, görev değiştirme testinde daha kötü performans gösterdiler, bunun nedeni muhtemelen ilgisiz görev kümesini filtrelemede zorlandıklarıydı.

Popüler yeniden anlatım bazen aşırıya kaçıyor; daha sonraki çalışmalar bu literatürün bazı kısımlarını incelikli hale getirdi ve'in dikkati dağılmış bir dünyaya odaklanması üzerine makalemizzaten kesinti ve dikkat kalıntısı kanıtlarını bu dikkatle ele alıyor. Stanford'un dayanıklı iddiası, bir akşam tasarım kararı için hâlâ yeterlidir: Akışlarla hokkabazlık yapma konusundaki kronik pratik, alakasız bilgilerin içeri girmesine izin veren bir genişlik önyargısıyla ilişkilidir. Sonsuz bir besleme, tam olarak bu önyargı için tasarlanmıştır. Sonlu bir tane değildir.

Altı uygulamanın açık olduğu yalnızlık, Nguyen'in anladığı anlamda yalnızlık değil. Tek başına gerçekleştirilen medya çoklu görevidir.

[4]

Işık, ışıklar söndükten sonra telefonlar ve ödünç aldığınız sabah

Uyku, ekran tartışmasının fizyolojik hale geldiği yerdir. Brigham ve Kadın Hastanesi ve Harvard Tıp Okulu'ndan Anne-Marie Chang, Daniel Aeschbach, Jeanne Duffy ve Charles Czeisler, ışık yayan bir e-Okuyucu okumayı, yatmadan önceki saatlerde basılı bir kitap okumakla karşılaştırdı.LE-eBookdurumu uykuya başlamayı geciktirdi, akşam uykululuğunu ve melatonini azalttı, sirkadiyen zamanlamayı daha geç kaydırdı ve ertesi sabah uyanıklığını azalttı. Kısa dalga boyuyla zenginleştirilmiş ışık, "çok fazla telefon" metaforu değildir. Biyolojik saate gönderilen bir sinyaldir.

Davranışsal katman eşleşir. Liese Exelmans ve Jan Van den Bulck, 844 Flaman yetişkin üzerinde yapılan bir Sosyal Bilimler ve Tıp araştırmasında, ışıklar söndükten sonra mesaj veya çağrı gönderme veya almanın Pittsburgh Uyku Kalitesi Endeksi puanlarının daha kötü olduğunu (daha uzun gecikme, daha kötü verimlilik, daha fazla rahatsızlık, daha fazla gündüz işlev bozukluğu), ayrıca daha yüksek uykusuzluk puanları ve daha fazla yorgunluğu öngördüğünü buldu. On kişiden altısı telefonu yatak odasına götürdü. Yatak odası ikinci bir ofis ve ikinci bir sosyal meydan haline gelmişti.

Bu iki makale birlikte "Telefonumu kapatacağım" fikrinin neden bu kadar sıklıkla başarısız olduğunu açıklıyor. İçerik uyarılmayı artırabilir; ışık melatonini geciktirebilir; ışıklar kapatıldıktan sonraki kontrol geceyi parçalayabilir.uyku ve yarış halindeki zihinhakkındaki yardımcı makalemiz bilişsel tarafı daha da ileri götürüyor. Burada tasarım dersi daha basit: son kırk beş dakikayı farklı bir oda olarak ele alın; daha loş, daha sessiz ve tercihen telefonsuz.

[5][6]

Panik olmadan ve omuz silkmeden ekran başında kalma süresi

Dürüstlük, ahlaki paniğin frenlenmesini gerektirir. Amy Orben ve Andrew Przybylski, üç büyük ergen veri kümesine (toplam N ≈ 355.358) spesifikasyon eğrisi analizi uyguladılar ve dijital teknoloji kullanımı ile refah arasındaki ilişkinin negatif ancak küçük olduğunu buldular; bu, refahtaki varyasyonun en fazla yaklaşık %0,4'ünü açıklıyordu. Bu kadar küçük etkiler, "ekranların bir nesli yok ettiği" yönündeki kapsamlı iddialara izin vermez ve kontrolsüz korelasyonel balıkçılık üzerine inşa edilmiş politika tiyatrosuna izin vermez.

Ayrıca akşam tasarımı konusunda da omuz silkme izni vermiyorlar. Toplam günlük teknoloji kullanımı ile ergenlerin refahı arasındaki küçük ortalama ilişki, yatmadan önce ışık yayan cihazların, ışıklar kapatıldıktan sonra telefonların ve ağır medya çoklu görevlerinin büyük ve spesifik maliyetleriyle uyumludur. Bağlam, zamanlama ve içerik tek bir günlük dakika sayısından daha önemlidir. Dikkatli okuma şudur: Her bakışta paniğe kapılmayın; yarın sabahın sahibi olan saati yeniden tasarlayın.

RiseHush'in ürün iddiasının dar kalmasının nedeni bu nüanstır. Bizim hedeflediğimiz sorun “ekranların var olması” değil. Yalnızlığı ve uykuyu aynı şekilde kolonileştiren, sonsuz, doğrulanmamış, uyarılma öncelikli beslenmedir.

[7]

İyileşen akşamlar için sessiz bir protokol

Yukarıdaki hiçbir şey ormanda bir kulübe gerektirmez. Her bulgu bir süreci ayarlıyor: Deaktivasyona ihtiyaç duyduğunuzda yalnızlığı seçin, yalnızlığı farklı bir sorun olarak ele alın, tek başınıza geçirdiğiniz süre boyunca birden fazla görevi yerine getirmeyi bırakın, melatonini ve uyku sürekliliğini koruyun ve ekran tavsiyelerini zamanlanmış ve spesifik tutun. Tamamen bu mekanizmalardan yola çıkılarak bir araya getirilen bir hafta içi gecesi şöyle görünür:

• Hangi akşamı geçireceğinize karar verin. Yalnız → bir kişiye ulaşmak (bkz.yalnızlık bilimi). Aşırı uyarılmış → beslenmeden seçilmiş yalnızlık. Yorgun ama gergin → içerikten önce yavaşlayın.
• Erken karartın. Biyolojik saate bir saat daha az ışık verin. Chang'ın eOkuyucu denemesi, akşam LE ışığının ücretsiz olmadığını hatırlatıyor.
• Telefonu yatak odasının dışında şarj edin. Exelmans ve Van den Bulck'un ışıklar söndükten sonraki mesajları, daha kötü uyku kalitesi ve daha fazla yorgunluk öngördü.
• Bir akış veya hiçbiri. Eğer okuyorsanız, basılı veya tek sınırlı kaynağı tercih edin. Ağır medya çoklu görev parçaları, daha zayıf filtrelemeye sahip; dinlenme için kötü bir eşleşme.
• Bir özet akışıyla değil, tek bir gerçek cümleyle bitirin. Doğrulanmış bir satır bir kapanış işaretidir; sonsuz bir tomar binlercesinin daha açılışıdır.ile eşleştirin, eğer gün boyunca kesintiler yaşanıyorsa'e odaklanın.

[1][3][4][5][6]

RiseHush'in geçimini sağladığı yer

Çoğu telefon uygulaması akşam olmak için yarışıyor.RiseHushbu rekabeti bilerek kaybetmek için tasarlandı. Sınırlı, doğrulanmış bir yayının bir sonu vardır. Sonsuz kaydırma yapmaz. Bu mimari farklılık, ürünün iddiasıdır: Günün son dakikalarında dil istediğinizde, uykudan ve yalnızlıktan ödünç alınan başka bir saat yerine, iyi ayarlanmış bir cümleye (atfedilen, kontrol edilen, yapılan) sahip olabilirsiniz.

RiseHushyalnızlığı iyileştirmez, uykusuzluğu tedavi etmez veya sosyal temasın yerini almaz. Bir etkileşim metriği için dikkatinize ihtiyacı yoktur. Ana Ekran, Kilit Ekranı, Saat veya sabah alarmındaki hatırlatma ipuçları, günün başladığı yerde gerçek bir çizgi oluşturabilir; Aynı sınırlı etik geceleri de geçerlidir; bir alıntı yapar, sonra ışıkları kapatır. Yarış aklı hâlâ sakinleşmiyorsa, yukarıdaki rüzgar azaltma aracıyla veuyku ve yarış aklıhakkındaki tamamlayıcı makaleyle başlayın. Ağrı duyusal değil de sosyalse, arkadaş olmak için daha sessiz bir yayın istemek yerineyalnızlığın bilimi'e gidin.

Seçilmiş yalnızlık bir beceridir. Yalnızlık bir sinyaldir. Ekranlar, ikisinden birine hizmet edebilen veya her ikisini de iptal edebilen araçlardır. Edebiyatın daha sessiz talimatı tasarımdır: Düzenleyeni koruyun, acı veren izolasyonu onarın ve sonsuz bir akışın dinlenmeymiş gibi davranmasına izin vermeyin.