Toksik pozitiflik olmadan pozitif zihniyet

Pozitiflik hedef değil

Olumlu bir zihniyet, talep üzerine olumlu bir duygu gerektirdiğinde kırılgan hale gelir. "İyi tarafından bakın" bir anda nazik olabilir, diğerinde ise susturabilir. Daha dayanıklı versiyonu korkuyu, üzüntüyü veya öfkeyi silme talimatı değildir. Bu, tüm deneyimi fark etme ve yine de önemli olanı koruyan bir yanıt arama isteğidir.

Bu, öz-şefkat araştırmasındaki ayrımına yakındır: Zor bir anı dikkatle karşılamak, o anı iyi ilan etmekle aynı şey değildir. Bir kişi, acının etrafında bir kimlik oluşturmadan acıyı kabul edebilir ve kanıtların olduğundan daha iyi olduğunu iddia etmeden umut edebilir.

Kabullenme ikinci tepkiyi değiştirir

Ford, Lam, John ve Mauss, düşünce ve duyguları yargılamadan kabul etmeye ilişkin laboratuvar, günlük ve boylamsal kanıtları birleştirdi. Çalışmalarında, alışılmış kabullenmenin daha iyi psikolojik sağlıkla ilişkili olduğu ortaya çıktı; bunun nedeni, kısmen kabullenmenin, insanların zor deneyimlere eklediği ekstra olumsuz tepkileri azaltıyor gibi görünmesiydi.

Kabullenmek onay değildir ve edilgenlik değildir. Bu, ne yapılacağına karar vermeden önce bir duygunun mevcut olmaması gerektiği argümanını bırakmak anlamına gelir. Pratik bir versiyon için, "Burası burada" ile başlayın ve ardından "Hangi yanıt, bir sonraki saati biraz daha güvenli veya daha uygulanabilir hale getirir?" diye sorun. Soru, tükenmişlik ve iyileşmeye ilişkin araştırmasının yanında yer alıyor, onunla rekabet halinde değil.

[1]

Stres romantikleştirilmeden yeniden değerlendirilebilir

Crum, Salovey ve Achor stres zihniyetini incelediler: İnsanların stresi tamamen zayıflatıcı bir şey olarak mı yoksa bazen yararlı bilgi ve enerji içerebilen bir tepki olarak mı anladıkları. Çalışmaları, stres zihniyetinin ayrı bir değişken olduğunu ve stresi artıran bir çerçevenin, stres altındaki farklı fizyolojik ve davranışsal tepkilerle ilişkili olduğunu buldu.

Dikkatli okuma "stres iyidir" değildir. Kronik veya aşırı stres zararlı olabilir ve yeni bir etiket, kaynağı ortadan kaldırmaz. Yararlı hareket, aktivasyonun neye işaret ettiğini sormaktır: hazırlık, sınırlar, iyileşme veya destek ihtiyacı. Yeniden değerlendirme, baskıdan hoşlanmaya yönelik ahlaki bir yükümlülük değil, bir tepkiyi seçmeye yönelik bir araçtır.

[2]

Uyarılmayı bilgiye dönüştürün

Harvard liderliğindeki bir deneyde Jamieson ve meslektaşları, GRE'ye hazırlanan bazı öğrencilere fizyolojik uyarılmanın yararlı bir tepki olarak yorumlanabileceğini söyledi. Kontrollerle karşılaştırıldığında, yeniden değerlendirme grubu uyarılmanın anlaşılma biçiminde ve performansla ilgili sonuçlarda değişiklikler gösterdi. Müdahale kısa sürdü; Buradan alınacak ders, sınavın kolaylaştığı değil, hızla çarpan bir kalbin otomatik tehlike kanıtı olmaktan ziyade hazırlık olarak okunabileceğidir.

Zorlu bir andan önce dört satırlık versiyonu deneyin: duyguyu adlandırın, görevi adlandırın, kullanabileceğiniz desteği adlandırın ve ilk gözlemlenebilir eylemi seçin. Düşünce döngüsü gece devam ederse, yeniden değerlendirmeye ilişkin daha geniş kanıt ve yarışan bir zihin rehberi daha fazla bağlam sunar.

[3]

Gerçekçi pozitifliğin vaat etmediği şey

Bu çalışmalar kabullenmenin, stresi yeniden değerlendirmenin veya olumlu dilin terapinin, tıbbi bakımın, güvenli çalışma koşullarının veya pratik yardımın yerini alabileceğini göstermiyor. Adil olmayan bir durumu adil hale getirmezler. Bir deneyimin etrafındaki ekstra mücadeleyi azaltmak ve yanıt menüsünü genişletmek için küçük yollar sunarlar.

Tutmaya değer olumlu bir zihniyet, bir posterden çok sabit bir cümleye benziyor: "Bu zor ve bir sonraki dürüst adımı seçebilirim." Cümleyi hatırlamanıza yardımcı olacaksa RiseHush hatırlatıcısı kullanın. Bırakın günün gerçekliği uygulamanın bir parçası olarak kalsın.

[1][2][3]