Het best mogelijke zelf, met een plan

Een toekomstbeeld is geen fantasie

Toekomstgerichte oefeningen klinken vaak verdacht glanzend: stel je het perfecte leven voor en wacht tot de motivatie arriveert. De Best Mogelijke Zelf-oefening is meer gegrond dan dat. Het vraagt ​​je om je een toekomst voor te stellen waarin de dingen zo goed als redelijkerwijs mogelijk zijn gegaan, omdat je hebt gewerkt aan doelen die er toe doen – niet omdat elk obstakel is verdwenen.

Dat onderscheid maakt de oefening een nuttige aanvulling op-onderzoek naar het veranderen van je mindset. Het beeld is geen oordeel over het heden. Het is een tijdelijke kaart: een manier om waarden en richting gemakkelijker zichtbaar te maken voordat je kiest wat je vandaag gaat doen.

Wat de recensie heeft gevonden

Carrillo en collega's beoordeelden 29 onderzoeken met 2.909 deelnemers. In alle beschikbare onderzoeken verbeterden Best Mogelijke Zelf-interventies het welzijn, optimisme en positief affect in vergelijking met controleomstandigheden. De effecten op negatief affect en depressieve symptomen waren klein, wat eerder een belangrijk onderdeel van het resultaat is dan een ongemakkelijke voetnoot.

De recensie ondersteunt een bescheiden conclusie: begeleid toekomstig schrijven kan op korte termijn een aantal positieve resultaten veranderen. Het laat niet zien dat het visualiseren van een ideale toekomst depressie behandelt, gedragsverandering garandeert of praktische ondersteuning vervangt. Hoop is het nuttigst als het verbonden blijft met het werk dat de toekomst waarschijnlijker zou kunnen maken.

[1]

Maak de afbeelding testbaar

Schrijf tien minuten over één domein: werk, gezondheid, vriendschap, leren of thuis. Beschrijf de toekomst concreet: wat je doet, wie er om je heen is, wat makkelijker is geworden en welke kwaliteiten je in praktijk brengt. Onderstreep vervolgens drie details die eerder afhankelijk zijn van een actie dan van geluk.

Maak van elk detail een vraag: wat zou binnen zeven dagen het kleinste bewijs zijn van deze toekomst? Een toekomst waarin je je meer verbonden voelt, zou kunnen beginnen met één boodschap; een toekomst waarin je een vaardigheid leert, kan beginnen met één beschermd oefenblok. Een klein ochtendritueel kan het eerste signaal geven, terwijl een herhaalbare gewoonte het een tweede en derde kans geeft.

De driedelige praktijk

Gebruik drie korte alinea's. Beschrijf eerst de mogelijke toekomst alsof deze al bekend is. Ten tweede: noem de waarden en vaardigheden die de toekomst van je vraagt ​​om in praktijk te brengen. Ten derde: kies één volgende actie en één waarschijnlijk obstakel. Het obstakel hoort thuis in de oefening, want een plan dat geen frictie bevat, is een fantasie met betere typografie.

Lees de pagina één keer en sluit deze vervolgens. Het gaat er niet om jezelf in een euforische toestand te houden. Het gaat erom één duidelijke richting in het gewone leven te brengen. Als het beeld druk begint te voelen, verklein dan de schaal ervan. Een goede toekomst moet uitnodigen tot een volgende stap, en mag niet de zoveelste standaard worden waar je niet in kunt slagen.

[1]

Houd de grens zichtbaar

Het bewijsmateriaal gaat over een korte schrijfinterventie en gemeten welzijnsresultaten. Het is geen bewijs dat optimisme altijd gezond is, dat moeilijke emoties overschreven moeten worden, of dat een persoon verantwoordelijk is voor elke situatie om hem heen. Een toekomstige oefening werkt het beste als er ruimte is voor verdriet, onzekerheid en hulp van andere mensen.

Als je een dagelijks signaal wilt, kan een korte RiseHush-citaatherinnering je terugbrengen naar de waarde die je hebt gekozen, zonder te doen alsof de dag al is opgelost. De toekomst is een richting; het werk is nog steeds vandaag de dag.