Γιατί παρασύρεται η απόδοση των εισαγωγικών — και πώς να το ελέγξετε

Η σύντομη απάντηση

Η απόδοση της προσφοράς μετατοπίζεται επειδή μια αξιομνημόνευτη πρόταση ταξιδεύει πιο γρήγορα από το περιβάλλον της. Μια γραμμή συντομεύεται για μια αφίσα, μεταφράζεται ξανά σε μια νέα γλώσσα, αντιγράφεται χωρίς αναφορά στο βιβλίο της ή επισυνάπτεται σε ένα διάσημο πρόσωπο που φαίνεται να ενσωματώνει το μήνυμά της. Η επανάληψη δημιουργεί οικειότητα και η εξοικείωση συχνά εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως απόδειξη.

Η διόρθωση δεν είναι να δηλώνουμε ψευδή κάθε δύσκολη αναζήτηση. Είναι η ταξινόμηση των αποδεικτικών στοιχείων. Ένα απόσπασμα μπορεί να επαληθευτεί σε ένα επώνυμο έργο, να αποδοθεί εσφαλμένα σε λάθος συγγραφέα, να τροποποιηθεί από ένα απόσπασμα που βρίσκεται ή να μην επαληθευτεί ακόμα μετά τον έλεγχο των πηγών. Αυτές είναι διαφορετικές καταστάσεις σύνταξης και θα πρέπει να φαίνονται διαφορετικά στους αναγνώστες.

Τέσσερις τρόποι αλλάζει μια προσφορά

Η εσφαλμένη απόδοση αντιστοιχίζει μια γραμμή σε λάθος άτομο: το κείμενο έναρξης του αντηλιακού είναι ένα πολύ γνωστό παράδειγμα μιας στήλης της Mary Schmich που αργότερα συσχετίστηκε με τον Kurt Vonnegut. Η αλλαγή αλλάζει τη διατύπωση, ενώ διατηρεί μια εύλογη πηγή κοντά, όπως όταν μια πρόταση συντομεύεται ή μια χαρακτηριστική φράση εξαφανίζεται. Η μετατόπιση της μετάφρασης δημιουργεί διαφορετική αγγλική διατύπωση από το ίδιο υποκείμενο κείμενο. Και η μετατόπιση της πηγής συμβαίνει όταν μια παραπομπή αντικαθίσταται από μια ασαφή ετικέτα όπως "εμπνευσμένο απόσπασμα".

Αυτές οι κατηγορίες μπορεί να επικαλύπτονται. Μια συντομευμένη μετάφραση μπορεί αργότερα να επισυναφθεί σε διαφορετικό συγγραφέα και μια πραγματική ιδέα από ένα αρχαίο κείμενο μπορεί να συμπιεστεί σε μια σύγχρονη αγγλική πρόταση που δεν περιέχει καμία σωζόμενη έκδοση. Η δουλειά του συντάκτη είναι να λέει ποιον ισχυρισμό υποστηρίζουν τα στοιχεία, όχι να επιβραβεύει την πιο κοινή έκδοση.

Έλεγχος απόδοσης πέντε βημάτων

1. Παγώστε την ακριβή διατύπωση, συμπεριλαμβανομένων των σημείων στίξης και της γλώσσας στην οποία τη βρήκατε. 2. Αναζητήστε ένα πλήρες κύριο κείμενο ή μια αξιόπιστη επιστημονική έκδοση, όχι μόνο έναν ιστότοπο με αποσπάσματα. 3. Καταγράψτε έναν εντοπιστή: βιβλίο, κεφάλαιο, γράμμα, αριθμό ποιήματος, σελίδα ή αναγνωριστικό χειρογράφου. 4. Συγκρίνετε εκδόσεις και μεταφράσεις χωρίς να συνδυάσετε τις λέξεις τους. 5. Αναζητήστε προς τα πίσω για μια πιο πρώιμη ανιχνεύσιμη εμφάνιση όταν η γραμμή απουσιάζει από το έργο του κατονομαζόμενου συγγραφέα.

Μια αποτυχία αναζήτησης δεν αποτελεί απόδειξη ψευδούς. Είναι ένας λόγος για να χαμηλώσετε το επίπεδο αυτοπεποίθησης και να συνεχίσετε να ψάχνετε. Ένα σίγουρο αρχείο πρέπει να αναφέρει τα στοιχεία που το υποστηρίζουν και το όριο αυτού που δεν ελέγχθηκε.

Γιατί τα διάσημα ονόματα προσελκύουν γραμμές

Ένας διάσημος συγγραφέας λειτουργεί σαν σύστημα διανομής. Οι αναγνώστες γνωρίζουν ήδη το όνομα, οι εκδότες μπορούν να πλαισιώσουν τη γραμμή αμέσως και το απόσπασμα αποκτά ηθικό βάρος χωρίς την αργή εργασία για τον εντοπισμό ενός κειμένου. Το όνομα αλλάζει επίσης τον τρόπο ερμηνείας μιας πρότασης: ένας αυτοκράτορας, ποιητής, ακτιβιστής ή πνευματικός δάσκαλος γίνεται συντόμευση για μια ολόκληρη κοσμοθεωρία.

Αυτή η συντόμευση είναι ακριβώς ο λόγος που η προέλευση είναι μέρος του νοήματος. Μια γραμμή για τον φόβο στην Επιστολή XIII του Σενέκα είναι ένα επιχείρημα μέσα σε μια συζήτηση περί προσμονής. μια γραμμή που συνδέεται με το "Seneca" χωρίς αριθμό γράμματος μπορεί να επανατοποθετηθεί σχεδόν σε οτιδήποτε. Το πλαίσιο δεν είναι ακαδημαϊκή διακόσμηση. Είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που λέει η πηγή και αυτού που θέλει να πει το Διαδίκτυο.

Το ερευνητικό γραφείο RiseHush

Το γραφείο Correctly Credited κάνει την ταξινόμηση ορατή. Τα αρχεία του περιλαμβάνουν γραμμές που υποστηρίζονται από πηγές, τεκμηριωμένες εσφαλμένες κατανομές, τροποποιημένη διατύπωση και ρητά μη επαληθευμένους δυνητικούς πελάτες. Κάθε εγγραφή φέρει μια ημερομηνία αναθεώρησης, μια σημείωση του συντάκτη και συνδέσμους αποδεικτικών στοιχείων. το εργαλείο αναζήτησης δεν αντιμετωπίζει ποτέ μια εγγραφή που απουσιάζει ως απόδειξη ότι μια προσφορά είναι ψευδής.

Η δημόσια αναφορά απόδοσης εξηγεί το εύρος και τους περιορισμούς του συνόλου δεδομένων, ενώ η μέθοδος RiseHush εξηγεί γιατί ένας μικρότερος κατάλογος με δυνατότητα επιθεώρησης είναι προτιμότερος από ένα αρχείο προσφορών μαζικής παραγωγής. Αυτή είναι η υπερασπίσιμη στρατηγική αναζήτησης: χρήσιμη πρωτότυπη έρευνα που οι αναγνώστες μπορούν να ελέγξουν.

[1][2][3]

Τι να δημοσιεύσετε όταν η βεβαιότητα είναι περιορισμένη

Εάν βρίσκεται η διατύπωση, δημοσιεύστε το απόσπασμα με το έργο και τον εντοπισμό του. Εάν ο συγγραφέας κάνει λάθος, δημοσιεύστε τη διόρθωση και δείξτε την πλησιέστερη ανιχνεύσιμη πηγή. Εάν η διατύπωση έχει αλλάξει, βάλτε τη δημοφιλή φόρμα δίπλα στη φόρμα που βρίσκεται και εξηγήστε την αλλαγή. Εάν η διαδρομή παραμένει ημιτελής, πείτε "μη επαληθευμένη" και περιγράψτε τι ελέγχθηκε.

Αυτή η γλώσσα είναι πιο αργή από μια οριστική απομυθοποίηση, αλλά κερδίζει περισσότερη εμπιστοσύνη. Δίνει επίσης στους αναγνώστες κάτι χρήσιμο να κάνουν: ανοίξτε την πηγή, συγκρίνετε την έκδοση και μοιραστείτε μια πρόταση χωρίς να ξεπλύνετε την αβεβαιότητα σε εμπιστοσύνη.