Emily Dickinson bracht haar leven door in Amherst, Massachusetts, en publiceerde bij leven vrijwel niets — minder dan een dozijn gedichten, de meeste door redacteuren aangepast. Na haar dood werden bijna 1.800 gedichten aangetroffen in haar met de hand genaaide manuscriptboekjes.
Haar gedichten zijn kort, vormelijk vreemd en precies over de grootste onderwerpen: hoop, verdriet, tijd, het innerlijke weer van één geest. Ze geldt nu, samen met Whitman, als een van de twee stichtende stemmen van de Amerikaanse poëzie.
Omdat zoveel regels verkeerd geciteerd rondgaan, wordt Dickinson hier met bijzondere zorg geredigeerd: RiseHush citeert haar gedichten met het Franklin-nummer en haar brieven met datum, en verwerpt de vele wenskaartregels die ten onrechte aan haar worden toegeschreven.